Taniec Wampirów

Temat: 4) Rola biznes planu w zacządzaniu przedsiębiorstwem
Biznes plan to podstawa kazdego przedsiębiorstwa, ukazuje nam korzysci jakie mozemy miec z działalnosci oraz wskaze nam jakie straty mozemy poniesc.Dokladny biznes plan moze popwienien wyglad tak : BIZNES PLAN: 1. Ogólna charakterystyka przedsiębiorstwa 1.1. Nazwa i forma prawna 1.2. Przedmiot działalności 1.3. Siedziba 1.4. Charakterystyka właścicieli 2. Misja firmy 3. Cele przedsiębiorstwa 3.1. Cele krótkoterminowe 3.2. Cele długoterminowe 4. Plan marketingowy ... Technologia 6.2. Plan ilościowy produkcji 6.3. Zaopatrzenie 7. Plan organizacji i zarządzania 7.1. Schemat organizacji 8. Plan zatrudnienia 8.1. Struktura zatrudnienia 8.2. System motywacji płacowej i pozapłacowej 9. Plan finansowy 9.1. ... uruchomienie przedsiębiorstwa (działalności gospodarczej). Przygotowany przez właścicieli biznes plan służyć ma określeniu opłacalności inwestycji i planowanej działalności gospodarczej. Biznes plan nie jest jednorazowym dokumentem, a przynajmniej nie powinien nim być. Większość...
Źródło: forum.tfi.pl/index.php?showtopic=740



Temat: Jakość - koło
3.przyczyny powstawania kosztowniskiej jakosci 4.laureat regionalnej nagrody jakosci w kat przedsiebiorstw 5.jakosc produktowa, jakosc wykonania a koszty jakosci 6.ISO- istota i zakres 7. czynniki demograficzne, poziom zycia a jakosc 8.model jakosci uslug 9. takie samo jak 10 wczesniej 1. TQM a ISO 2. Max. liczba potencjału organizacji w RNJ 3. Widoczne przyczyny kosztów niskiej jakości 4. Metody oceny jakości, produkcji wyrobu i ... jakość 10. Jaka norma stanowi podstawę certyfikacji przedsiębiorstwa w normie ISO 1. TQM a ISO 2. Jakość wyrobu schemat 3. Laureaci warm- mazu (odpowiedz miała być Urząd Gminy Reszel) 4. Jakość...
Źródło: ekonomiauwm.fora.pl/a/a,1119.html


Temat: Uwarunkowania przy wyznaczaniu wartości przedsiębiorstwa
Miarą siły każdego przedsiębiorstwa jest jego wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych. Ze względu na różnice w wynikach wyceny przedsiębiorstw dokonywanych przez grupy ekspertów pojawił się termin "wartość firmy", która reprezentuje trudno mierzalne i niematerialne wartości przedsiębiorstwa, nie dające się w prosty sposób przypisać jego (ujmowanym w bilansie) aktywom. Jedną z powszechnie uznawanych definicji jest stwierdzenie, że "wartość firmy" jest to różnica między kwotą zapłaconą za podmiot a sumą godziwych wartości nabytych rzeczowych składników, aktywów i praw majątkowych, pomniejszoną o wartość zobowiązań". Patrząc na kwestię nabycia przedsiębiorstwa z punktu widzenia zainteresowanego inwestora najbardziej istotne jest, jakie - to kupowane przedsiębiorstwo - może zapewnić w przyszłości przychody (i zyski). Te natomiast zależą nie tyle od wartości aktywów zapisanych w bilansie (choć nie można umniejszać ich roli), co od możliwości generowania zadowalających przepływów finansowych w wyniku zachodzących relacji: przedsiębiorstwo - rynek. Tak więc każdy inwestor zapłaci za nabywane przedsiębiorstwo kwotę, która będzie, jego zdaniem, gwarantowała mu w najbliższej przyszłości zwrot z nawiązką zainwestowanego kapitału. W wyniku takiego zjawiska pojawiają się następujące terminy: a/ wartość księgowa przedsiębiorstwa, która jest odzwierciedleniem zapisów bilansowych b/ wartość rynkowa przedsiębiorstwa, która jest odzwierciedleniem wartości przedsiębiorstwa w opinii zainteresowanych inwestorów. Zwykle wartość księgowa przedsiębiorstwa jest niższa od jego wartości rynkowej, chociaż mogą zdarzyć się wyjątki, w których sytuacja będzie odwrotna. Współczesne procesy ekonomiczne, kreujące otoczenie biznesowe, wymuszają zmianę podejścia do koncepcji mierzenia wartości przedsiębiorstwa. Od kilkunastu lat następuje wyraźna marginalizacja klasycznych wskaźników determinujących wartość firmy, takich jak zysk netto czy wartość bilansowa. Dzisiejsze przedsiębiorstwa w coraz większym ... metody rynkowe (inaczej metody porównawcze). Wycena wartości firmy na podstawie przychodów okresów przyszłych-metoda dochodowa - opiera się na założeniu, że przedsiębiorstwo może generować dodatkowe przychody wynikające z posiadania dobrze ukształtowanej struktury elementów firmy. Zatem podstawą szacunków są tutaj przychody przyszłych okresów. Przyjmuje się założenie, że potencjalne przychody np. z tytułu produktu markowego, dobrej organizacji pracy, lojalnych klientów, dobrego rozeznania branży itp. będą wyższe od przychodów uzyskiwanych przez przedsiębiorstwo nie posiadające tych atrybutów. Z jednej zatem strony można uwzględnić wyższe przychody ze sprzedaży produktu markowego, który będzie miał z reguły wyższą cenę i będzie chętniej kupowany przez wiernych klientów, którzy będą go preferować nad wyroby przedsiębiorstw mniej znanych. Czasami te przychody można powiększyć o niższe koszty produkcji By metoda dochodowa mogła być zastosowana musi w przedsiębiorstwie występować tzw. "going concern". Są to wszelkie przesłanki do tego, by przedsiębiorstwo dalej działało, by mogło utrzymać swoje aktywa, pasywa, koszty działalności, zatrudnienie itp. Można to traktować jako gwarancję dalszego funkcjonowania przedsiębiorstwa zdolnego do realizacji swoich zadań na poziomie co najmniej takim jak obecnie Wycena wartości firmy w oparciu o wartość giełdową przedsiębiorstwa - należy do grupy metod rynkowych ( porównawczych ). Pozwala ona na oszacowanie wartości firmy, jaką przedsiębiorstwo posiada w momencie przeprowadzania analizy. Oznacza to, że jest to wartość aktualna, którą firma reprezentuje w chwili wyceny, nie wynika natomiast z przeszłych decyzji i działań przedsiębiorstwa ani też z przewidywanych w przyszłości zdarzeń. Aktualny stan wartości firmy jest główną zaletą tej metody. Nowy właściciel od tej pory sam może decydować jak podnosić wartość nabytej firmy, jak kształtować jej strukturę i jak nią zarządzać. Wycena wartości firmy metodą rynkową najbardziej nadaje się do wykorzystania w przypadku przedsiębiorstw znajdujących się w obrocie publicznym. Akcje tych przedsiębiorstw w każdej chwili reprezentują pewną wartość, która jest podstawą wyceny wartości firmy. Zgodnie z zasadami tej metody wartość firmy może być oszacowana przez różnicę pomiędzy ceną rynkową (giełdową) przedsiębiorstwa i jego wartością księgową netto. Wycena przedsiębiorstwa staje się dziedziną z pograniczna nauki i sztuki, wymaga indywidualnego podejścia do zasad i procedur oraz nie uznaje stosowania sztywnych schematów. Samo pojęcie wartości przedsiębiorstwa ... wartość dla interesariuszy). Właściwa wycena wartości przedsiębiorstwa jest jednym z kluczowych problemów dla współczesnej teorii finansów. Zapotrzebowanie na efektywne wyznaczanie wartości podmiotu gospodarczego związane jest przede wszystkim z występowaniem następujących zdarzeń: - transakcjami fuzji i przejęć (M&A), - transakcjami kupna-sprzedaży akcji na rynku publicznym, - transakcjami kupna-sprzedaży akcji bądź udziałów na rynku prywatnym, - prywatyzacją przedsiębiorstw, - wewnętrznym badaniem wartości przedsiębiorstwa jako...
Źródło: forum.tfi.pl/index.php?showtopic=378


Temat: Zarządzanie - zaliczenie
http://ekonomia.lazowski.us/pomoce/2007/PZ/Zarzadzanie.zip takie rzeczy np tam są : KOD Technika podstawowa Otoczenie Wielkość organizacji Cykl życia organizacji Strategia a projekt organizacji    Innym ważnym czynnikiem wpływającym na projekt organizacji jest strategia przyjęta przez jej najwyższe kierownictwo20.  Ogólnie rzecz biorąc, na projekt organizacji wywiera wpływ zarówno strategia na poziomie przedsiębiorstwa, jak i strategia jednostki operacyjnej oraz strategia funkcjonalna.  Strategia na poziomie przedsiębiorstwa Strategia na poziomie jednostki Strategia na poziomie funkcjonalnym Zarządzanie w praktyce Podstawowe formy struktury organizacyjnej  Ze względu na to, że na projekt organizacji wywierają wpływ takie czynniki jak technika, otoczenie, wielkość i cykl życia organizacji oraz jej strategia, nie powinno dziwić, iż organizacje przyjmują rozmaite struktury organizacyjne. Większość z nich można jednak podciągnąć pod którąś z następujących czterech podstawowych kategorii. Inne są pewnymi hybrydami opartymi na połączeniu dwóch, trzech lub wszystkich czterech form podstawowych.    Struktura funkcjonalna  (forma U) Struktura funkcjonalna jest rozwiązaniem opartym na funkcjonalnym podejściu do strukturyzacji, opisanym szczegółowo w rozdziale 10. Ekonomista Oliver E. Williamson nazwał ją mianem struktury typu U (od: unitary structure, struktura unitarna, jednolita, spójna, albo uniwersalna)21. W tym rozwiązaniu członkowie organizacji są grupowani w wydziałach funkcjonalnych, takich jak wydział marketingu czy produkcji. Do sprawnego funkcjonowania organizacji niezbędny jest znaczny stopień koordynacji pomiędzy poszczególnymi wydziałami.  (...) Struktura konglomeratowa (struktura typu H) Inną rozpowszechnioną formą struktury organizacyjnej jest podejście konglomeratowe albo typu H22. Struktura konglomeratowa jest wykorzystywana przez organizację składającą się z szeregu nie powiązanych ze sobą jednostek. Forma H (od : holding) jest zasadniczo spółką holdingową, która powstała w wyniku niezależnej dywersyfikacji. Podejście to jest oparte w sposób luźny na grupowaniu stanowisk pracy według wyrobu. (...) Struktura wielobranżowa (typu M)     W strukturze wielobranżowej, która staje się coraz bardziej popularna, również wykorzystuje się podział według wyrobu, jednakże w przeciwieństwie do formy H samodzielne jednostki są tu jednak ze sobą powiązane. Tak więc struktura wielobranżowa albo typu M (od: multidivisional), oparta jest na licznych samodzielnych jednostkach organizacyjnych w powiązanych ze sobą obszarach w ramach szerszej organizacji. Struktura ta powstaje w wyniku dywersyfikacji pokrewnej. Pewne dziedziny są zdecentralizowane na szczeblu jednostki, inne natomiast scentralizowane na poziomie przedsiębiorstwa.     Jedną z najważniejszych korzyści z organizacji przedsiębiorstwa w formie M jest możliwość koordynacji i wspólnego wykorzystania zasobów.    Spojrzenie globalne Struktura macierzowa Struktura macierzowa jest kolejnym rozpowszechnionym podejściem do projektu organizacji, opartym na nakładających się dwóch kryteriach26. Podstawą macierzy jest zestaw wydziałów funkcjonalnych. Następnie na wydziały funkcjonalne nakłada się zestaw  grup wyodrębnionych  według wyrobu albo wydziałów tymczasowych. Pracownicy są w ramach struktury macierzowej jednocześnie członkami wydziału funkcjonalnego (np. technicznego) i zespołu projektu. Na najwyższym szczeblu organizacji mamy jednostki funkcjonalne, na których czele stoją wicedyrektorzy ds. techniki, produkcji, finansów i marketingu. Z boku schematu organizacyjnego mamy szereg stanowisk określonych mianem kierownika projektu. Każdy z nich stoi na czele grupy projektu  złożonej z przedstawicieli pracowników wydziałów funkcjonalnych. Z rysunku widać, że macierz jest odzwierciedleniem struktury wielokrotnego podporządkowania – każdy członek organizacji może podlegać zarówno przełożonemu funkcjonalnemu, jak i jednemu lub kilku kierownikom projektu. Struktury hybrydowe Niektóre organizacje wykorzystują strukturę będącą połączeniem dwóch lub większej liczby rozpowszechnionych form struktury organizacyjnej. Problemy pojawiające się w projektowaniu organizacji  Przez lata pojawiały się różne problemy związane z projektem organizacji. Najważniejsze z nich dotyczą sposobu wykorzystania przez organizacje ich struktury do zarządzania informacją, rodzaju struktur wykorzystywanych  przez organizacje globalne  oraz znaczenia elastyczności organizacji.  Zarządzanie informacją      Jak zauważyliśmy w rozdziale 3, otoczenie organizacji staje się coraz bardziej burzliwe, złożone i ... mają coraz większą świadomość tego, że owe wymagania i możliwości przetwarzania informacji wpływają na strukturę organizacyjną.     Jedna z konsekwencji dotyczy rozpiętości zarządzania i liczby szczebli w organizacji. Innowacje w...
Źródło: ekonomiakoszalin.fora.pl/a/a,184.html


Temat: Przedmioty opcyjne- zapisy
i strategii komunikacji mediów masowych, czyli determinowania ich przez różne języki, kultury i struktury społeczne. Analiza treści wybranych wiadomości telewizyjnych i prasowych dotyczyć będzie podobieństw i różnic w postrzeganiu i interpretowaniu...
Źródło: diks44.fora.pl/a/a,272.html


Temat: Struktury organizacyjne cz. I.
Wykład 7. Temat: Struktury organizacyjne cz. I. Strukturę określa się jako: 1. zbiór elementów i sprzężeń w systemie (Habr, Veprek); 2. część organizacji, która jest trwała, ustalona lub niezmienna (Orchard); 3. struktura jest całością funkcji i relacji określających w sposób sformalizowany misję, jaką każda komórka organizacyjna powinna wypełniać oraz zasady współpracy między poszczególnymi częściami organizacji (G. Blac, M. Cremadez); 4. struktura jest ...  strukturę hierarchiczną SH należy rozumieć podzbiór iloczynu kartezjańskiego: SH  R  R , gdy relacje pomiędzy realizatorami będą relacjami nadrzędnymi;  strukturę funkcjonalną SF należy rozumieć podzbiór iloczynu kartezjańskiego: SF  R  R ,gdy relacje będą relacjami funkcjonalnymi;  strukturę kompetencyjną (zadaniową) SK należy podzbiór iloczynu kartezjańskiego: SK  R  Z ,gdy relacje pomiędzy realizatorami R, a zadaniami będą polegały na obowiązku realizacji zadań. Podobnie możemy tworzyć inne struktury np. strukturę wyposażenia, nieformalną itp. Wprowadzając czynnik czasu można utworzyć także struktury dynamiczne. Struktury organizacyjne można oceniać poprzez ich:  specjalizację;  koordynację – zasada hierarchiczności;  formalizację – regulaminy organizacyjne. Według A. Chandlera struktura powinna iść w parze ze strategią. Specjalizacja i standaryzacja prowadzą do większej efektywności, ale grożą usztywnieniem organizacji i zwiększeniem kosztów koordynacji. Wielkie przedsiębiorstwo poszukuje optymalnego poziomu kosztów koordynacji i kosztów autonomii. Stąd też poziom tych kosztów powinien wpływać na kształt struktury. Na kształt struktury powinien mieć wpływ stan otoczenia organizacji, a w szczególności:  potencjał otoczenia – hojność otoczenia, które stwarza przedsiębiorstwu możliwość trwania i wzrostu;  złożoność otoczenia;  niepewność otoczenia. Na strukturę, a zwłaszcza jej zróżnicowanie, nazywane dyferencją, wpływ mają następujące czynniki:  charakter celów mierzalnych (koszty, rentowność, terminy);  horyzont czasowy prac;  ukierunkowanie jednostek organizacyjnych na zadania lub na relacje z innymi ludźmi;  sformalizowania struktury. Na strukturę wpływ ma kształt problemów strategicznych, a także problemy rozwiązywania konfliktów, które Lawrance i Lorsh nazywa integracją. Wśród stanowisk koordynujących prace i rozwój struktury wyróżnić można:  kierowników liniowych;  sztabowców;  integratorów poziomych. Złożoność struktury zależy, według J. Galbraitha, od następujących czynników:  niepewności dotyczącej różnych działań i zadań;  zróżnicowanie zadań i działań. Struktura jest systemem przetwarzającym informacje napływające z otoczenia pod kątem podejmowanych decyzji. Struktury organizacyjne, ich kształt i złożoność wynikają z oddziaływania kultur poszczególnych krajów, w których działają przedsiębiorstwa. Ponadto na kształt struktur wpływa relacja pomiędzy kooperacją a konkurencją. Jeśli kooperacja przeważa nad konkurencją zaczynają być preferowane struktury oparte raczej na funkcjach, a nie na produktach, z czysto hierarchicznym mechanizmem integracji i wysokim stopniem zbiurokratyzowania. Elementy struktury. Elementarną częścią struktury jest stanowisko organizacyjne. Stanowiska mogą być:  wykonawcze;  sztabowe;  kierownicze. Stanowiska organizacyjne mogą być połączone w komórki organizacyjne, jednostki organizacyjne oraz piony organizacyjne. W strukturze organizacyjnej występują szczeble, które po połączeniach tworzą hierarchię organizacyjną zwaną też organizacyjną drabiną. W strukturze organizacyjnej ważnym wskaźnikiem jest także rozpiętość kierownicza. Rozpiętość kierownicza jest to liczba pracowników podległych bezpośrednio jednemu kierownikowi. Istnieje ścisła zależność pomiędzy rozpiętością kierowania a liczbą szczebli zarządzania. Schemat organizacyjny jest graficznym obrazem struktury hierarchicznej. Zakres kompetencji – księga służb jest obrazem struktury zadaniowej (kompetencyjnej). Typy struktur organizacyjnych:  struktury smukłe;  struktury płaskie;  struktury sformalizowane;  struktury niesformalizowane (organiczne);  struktury proste;  struktury złożone;  struktury liniowe;  struktury liniowo-sztabowe;  struktury funkcjonalne;  struktury macierzowe;  struktury elastyczne;  struktury tradycyjne.
Źródło: kornelia.xaa.pl/viewtopic.php?t=7358